NL
Home › De Ophanging

Waarom de schilderijen tot aan het plafond hangen

De Hang
Omdat een manuscript uit 1767 dat zegt. De eigen woorden van de galerie: «De schilderijen zijn gerangschikt volgens de indeling uit het einde van de achttiende eeuw, zoals beschreven in een manuscript van het Historisch Archief Doria Pamphilj uit 1767.» De werken hangen dus in salonsstijl, van vloer tot plafond, in de gangen van een paleis in plaats van in conventionele galerijen, gegroepeerd op symmetrie en stijl in plaats van op school of datum. Het is geen tentoonstelling die zichzelf uitlegt, en dat was ook nooit de bedoeling.
Geregeld voorEen manuscript uit 1767
StijlWandversiering van vloer tot plafond
Gegroepeerd perSymmetrie en stijl
Ontworpen doorFrancesco Nicoletti
De vier vleugels die gebouwd zijn1731–1734, door Gabriele Valvassori
InterpretatieDe inbegrepen audiogids

Wat een salonschikking doet

Een modern museum hangt schilderijen op ooghoogte in een rij, één idee per muur, met een bordje onder elk werk. Een privéverzameling uit de zeventiende en achttiende eeuw deed het tegenovergestelde: elke centimeter muur droeg iets, de grote werken hingen hoog, paren werden aan weerszijden van een deur geplaatst en het doel van een muur was balans. Architect Francesco Nicoletti ontwierp de opstelling die hier nog steeds wordt gerespecteerd, in de vleugels die Gabriele Valvassori tussen 1731 en 1734 bouwde, en de familie heeft deze behouden in plaats van te moderniseren.

De logica is het duidelijkst te zien in de Poussinzaal, waar de landschappen bijna tot aan het plafond tegen de muur hangen en doeken van Guillaume Courtois helemaal bovenaan zitten, waar niemand ze echt kan bekijken. Dat is geen verwaarlozing. Een schilderij daarboven had een functie in een compositie van schilderijen. Tussen 1678 en 1681 had de familie zelfs speciale kamers gebouwd voor bepaalde soorten onderwerpen — een kamer met schilderijen, een kamer met dieren, een kamer met landschappen — wat laat zien hoe doordacht dit allemaal was.

Over de labels

Hier wil ik precies zijn, want dit is een vraag die mensen constant stellen en waar het internet met meer zelfvertrouwen op antwoordt dan het verdient. Geen bron die ik kan vinden, bevestigt uitdrukkelijk of er hier muurteksten zijn of niet. Wat ik u wel kan vertellen, is wat de opstelling is en wat de galerie biedt: een historische opstelling van deze aard heeft weinig of geen conventionele museumbordjes, en identificatie gebeurt via de audiogids, die het belangrijkste interpretatiemiddel van de galerie is en inbegrepen is bij de toegangsprijs. Dit is onze interpretatie van een historische opstelling, niet een gepubliceerde regel, en ik geef liever de onzekerheid aan dan een platte bewering te doen waar ik niet achter sta.

De praktische consequentie is in beide gevallen hetzelfde. Haal de commentaar op bij de balie op weg naar binnen, in het Italiaans, Engels, Frans of Spaans, zolang de voorraad strekt. Zonder deze commentaar zul je een heerlijke tijd hebben en bijna niets weten. Wat de commentaar inhoudt en van wie de stem is.

Insidertip

Bekijk eerst één muur als één object voordat je naar een schilderij erop kijkt. Zoek de as, meestal een deur of een raam, en let dan op wat aan weerszijden ervan is gepaard en wat boven de groep is geplaatst. Zodra je de muur als compositie ziet, voelt de opstapeling niet meer als rommel.

Waarom ze het nooit hebben gemoderniseerd

Omdat het van hen is. Dit is een privécollectie in een privéwoning, sinds 2013 in handen van de Doria Pamphilj Trust, wiens doel is om het erfgoed intact te houden en eigendom en beheer in de loop der tijd samen te behouden. Paus Innocentius X zette al in 1651 de toon met de oprichting van de galerie via een fideicommissum om te voorkomen dat de collectie uiteen zou vallen. De instandhouding van de opstelling uit 1767 is dezelfde drang, drie eeuwen later. Wie is de eigenaar.

Er is ook een mooie samenloop van omstandigheden in de data. Het paleis werd in 1767 gerenoveerd voor het huwelijk van Andrea IV met prinses Leopoldina Maria van Savoye, onder toezicht van dezelfde Nicoletti, met plafondschilderingen in de staatszalen door Crescenzio Onofri, Aureliano Milani en Stefano Pozzi. De inventaris die nog steeds bepaalt waar de schilderijen hangen, werd opgesteld in het jaar dat de kamers eromheen werden verbouwd. Het gebouw zelf.

Zie het zoals de inventaris het beschrijft

Gereserveerde toegang binnen een venster van 30 minuten, 4,7 van 1.910 beoordelingen, met inbegrepen commentaar dat je bij de balie kunt ophalen. Op deze route is het commentaar geen luxe — het is hoe de schilderijen hun namen terugkrijgen.

Controleer beschikbaarheid & boek
Wij zijn een onafhankelijke gids, geen touroperator. Boekingslinks leiden naar GetYourGuide en zijn affiliate-links — boek via hen en wij kunnen een kleine commissie ontvangen zonder extra kosten voor u. Zie onze affiliate-disclosure.

Veelgestelde vragen

Waarom hangen de schilderijen in de Galleria Doria Pamphilj zo dicht bij elkaar?

Omdat de galerie de opstelling uit de late achttiende eeuw behoudt, beschreven in een manuscript van het eigen archief uit 1767: in salonsstijl, van vloer tot plafond, gegroepeerd op symmetrie en stijl in plaats van op school of datum, in paleisgangen in plaats van speciaal gebouwde zalen.

Staan er bordjes naast de schilderijen?

Geen bron bevestigt expliciet of er wel of niet labels zijn. Wat zeker is, is dat een historische ophanging van deze aard weinig tot geen traditionele labels heeft en dat de galerie de inbegrepen audiogids gebruikt als uitlegmiddel. Haal er een op bij de balie — hoe dat werkt.

Wie ontwierp de inrichting?

Francesco Nicoletti ontwierp de achttiende-eeuwse indeling die nog steeds wordt gerespecteerd, binnen de vier vleugels die Gabriele Valvassori tussen 1731 en 1734 bouwde. Dezelfde Nicoletti toezag op de renovatie van het palazzo in 1767.

Bemoeilijkt de verlichting het bekijken van de beroemde schilderijen?

Niet de beroemdste. De Velázquez heeft een eigen kabinet en de bekendste werken hangen op ooghoogte; het zijn de derde en vierde rijen die buiten bereik zijn. Wat je moet zien.