Sam Palazzo Doria Pamphilj

Kto zbudował co
Budynek zmieniał właścicieli, zanim zmienił swój kształt. Właściciele przechodzili z rodziny della Rovere do Aldobrandinich — kardynał Pietro Aldobrandini objął go w 1601 roku — następnie do Pamphilich w 1647, a potem do Doria Pamphilich. To, co widzisz dzisiaj, zostało w dużej mierze ukształtowane przez dwóch mężczyzn. W 1654 roku Camillo Pamphilj rozpoczął ogromną rozbudowę pod kierunkiem architekta Antonio Del Grande, burząc sąsiednie domy i klasztor pomimo sprzeciwu jezuitów z sąsiedniego Collegio Romano; po śmierci Camilla w 1666 roku jego synowie Giovanni Battista i Benedetto kontynuowali prace. Następnie w 1734 roku Gabriele Valvassori odbudował główną fasadę od strony Via del Corso w stylu rokoko, która zachowała się do dzisiaj.
Skrzydła galerii – cztery z nich, Bracci, wokół wewnętrznego dziedzińca, plus Sala Aldobrandinich i sala Primitivów – powstały między 1731 a 1734 rokiem, również autorstwa Valvassoriego. Salone Aldobrandini otwarto w 1838 roku i było to ostatnie duże rozszerzenie pałacu. W 1767 roku cały budynek został odnowiony z okazji ślubu Andrea IV z księżniczką Leopoldyną Marią Sabaudzką, pod nadzorem Francesca Nicolettiego, z sufitami sal reprezentacyjnych ozdobionymi freskami przez Crescenzio Onofri, Aureliano Milaniego i Stefano Pozziego – w tym samym roku co inwentarz, który do dziś decyduje o miejscu każdego obrazu. Ten inwentarz i jego wpływ na ściany.

Jak duży jest naprawdę?
Na tyle duży, że szczera odpowiedź to wzruszenie ramion z kilkoma liczbami. Pięć dziedzińców, cztery klatki schodowe, trzy korytarze, fasada od strony czterech ulic i dwóch placów. Często można przeczytać, że pałac ma około tysiąca pomieszczeń; ta liczba pojawia się w wtórnych przewodnikach turystycznych, ale żadne oficjalne ani archiwalne źródło jej nie potwierdza, więc traktuj ją jako liczbę, którą ludzie powtarzają, a nie taką, którą ktokolwiek policzył. Nie mam też dla Ciebie powierzchni użytkowej, i nie zamierzam jej szacować.
To, co można zweryfikować, to to, co widać z ulicy: blok jest ciągły, galeria zajmuje jedno piętro, a rodzina mieszka w reszcie. Prywatne Apartamenty na piano nobile — Sala Tronowa, Niebieski Pokój, Zielony Pokój, Żółty Pokój, Czerwony Pokój i Garderoba Wenus — miały zostać udostępnione publiczności 1 sierpnia 2023 roku, a oficjalna strona opisuje je jako wciąż zamieszkałe przez potomków rodziny. Tak, naprawdę tam mieszkają.
Przejdź się po zewnętrznej stronie przed wejściem. Ulicą Via della Gatta z tyłu, gdzie dorastałam, pałac przestaje być fasadą, a staje się ścianą z oknami, i dopiero wtedy można zrozumieć jego skalę, czego nie widać od strony Corso. Pięć minut, a chodnik jest dostępny dla wszystkich.
Pomieszczenia poza trasą publiczną
Dwa zestawy. Prywatne Apartamenty na piętrze oraz Tajemne Apartamenty — cztery tematyczne sale związane z żywiołami: Salotto del Fuoco z obrazami Pietra Testy, Ludovica Carracciego i Massima Stanzione; Sala dei bambini poświęcona muzyce i astrologii; Sala degli Amorini z neoklasycznymi freskami Annibale Angeliniego oraz Bagno di Diana, Łaźnia Diany, inspirowana malarstwem pompejańskim. Zarządzane są przez odrębną instytucję, Trust Floridi Doria Pamphilj, a ich godziny otwarcia różnią się od godzin galerii, w tym otwarcie w środę, gdy galeria jest zamknięta. Ponieważ są prowadzone oddzielnie, potwierdź godziny podczas rezerwacji, a nie zakładaj. Na czym polega zwiedzanie Tajemnych Apartamentów.
A także kaplica, która znajduje się wewnątrz pałacu i łatwo ją przeoczyć: zaprojektował ją Carlo Fontana między 1689 a 1691 rokiem, a w jej wnętrzu znajduje się wiszący żyrandol autorstwa Berniniego oraz relikwie świętego. Kaplica.
Dostanie się do bloku
Bilet z zarezerwowaną godziną wejścia na poziom galerii: cztery skrzydła, sale reprezentacyjne i dziedziniec. 4,7 na podstawie 1 910 opinii, największa liczba recenzji dla tej atrakcji, z komentarzem właścicielki dołączonym przy recepcji.
Najczęściej zadawane pytania
Jak duży jest Palazzo Doria Pamphilj?
Pięć dziedzińców, monumentalny westybul, trzy korytarze i cztery wielkie klatki schodowe, graniczące z czterema ulicami i dwoma placami. To prawdopodobnie największy pałac w Rzymie wciąż będący w prywatnych rękach. Powtarzana często liczba około tysiąca pomieszczeń nie jest potwierdzona przez żadne oficjalne ani archiwalne źródło.
Kto zaprojektował pałac?
Wiele rąk przez trzy wieki. Antonio Del Grande kierował rozbudową Camilla Pamphiljego od 1654 roku; Gabriele Valvassori odbudował fasadę od strony Via del Corso w 1734 roku i wybudował cztery skrzydła galerii między 1631 a 1734 rokiem; centralny dziedziniec renesansowy przypisuje się Bramante.
Czy Palazzo Pamphilj na Piazza Navona to ten sam budynek?
Nie, i to częste nieporozumienie. To inny pałac Pamphilj, który dzisiaj jest ambasadą Brazylii. Ten znajduje się przy Via del Corso 305 — tak jak park o podobnej nazwie, który jest zupełnie gdzie indziej: willa versus pałac.
Czy można zwiedzić dziedziniec?
Dziedziniec renesansowy w centrum pałacu, przypisywany Bramante, jest częścią zwiedzania, a kawiarnia znajduje się również na dziedzińcu pałacowym — jedzenie i napoje.